9+1 πράγματα που σου συμβαίνουν μετά το πτυχίο.

afterptyxio

Αυτό είναι ένα guest post είναι από την Μαρία Αρναουτάκη, απόφοιτη του Παιδαγωγικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Αθηνών.

1. Βλέπεις άγνωστο σταθερό να σε καλεί στο κινητό σου.

H καρδία σου χτυπάει δυνατά. Προσδοκίες και ελπίδες γεμίζουν την ψυχή σου. Άγχος.

spongebob1

Αχ! Αχ! Ποια από όλες τις δουλείες που έχω κάνει αίτηση με καλεί;

Παίρνεις μια βαθιά ανάσα και ενεργοποιείς την πιο επαγγελματική φωνή σου. Γκουχ.

– Παρακαλώ;
– Ναι, γεια σας. Η κυρία Χωρισδουλειάκη;
– Η ίδια! (Σκέφτεσαι ότι δεν πρέπει να ακουστείς πολύ χαζοχαρούμενος, αλλά ούτε και μίζερος, πρέπει να υπάρχει μια ισορροπία, έτσι διάβασες…)
– Ναι, σας τηλεφωνώ.. για να σας ενημερώσω για τα νέα προνομιακά πακέτα ομιλίας μπλα μπλα προσφορά μπλα μπλα μόνο προσφορά…

Και κάπου εκεί σταματάς να ακούς…

– Όχι, ευχαριστώ πολύ… (φωνή μιζέριας 100%)

2. Μαθαίνεις ότι κάποιος συμφοιτητής σου, που ποτέ δεν πατούσε σχολή, αλλά πήρατε μαζί πτυχίο, βρήκε δουλειά στο αντικείμενό σας. Το Σεπτέμβριο.

Πρώτη Αντίδραση

(Μετά το σοκ)
“Ε, φυσικά, ρε. Ο πατέρας του ξέρει τον ξάδελφο, του θείου, του της κουμπάρας τους και τον έχωσε.”

 

3. Ενημερώνεσαι για όλα τα site αναζήτησης εργασίας και προκηρύξεων.

Στο τέλος της ημέρας.

-Μαθαίνεις τι είναι ο ΟΑΕΔ, τα Voucher, τα έντυπα ΣΟΧ, η κάρτα ανεργίας, ο κλειδάριθμος, τα ΚΠΑ, το EURES.
-Συνειδητοποιείς ότι πολλά από τα βιογραφικά που στέλνεις με e-mail δεν τα διαβάζει, σχεδόν ποτέ, κανείς.
-Μετά από 4 χρόνια στο Παιδαγωγικό, συναντάς τη φράση: “Ζητείται παιδοκόμος”. Με πτυχίο Παιδαγωγικού.
Παιδοκόμος.
Παι-δο-κό-μος.

 

4. Επιβιώνεις από κουλές συνεντεύξεις.

(Αληθινή ιστορία τηλεφωνικής συνέντευξης.)

“Χρειαζόμαστε μια άριστη πτυχιούχο που να γνωρίζει 3 γλώσσες. Τα καθήκοντά σας στη γραμματειακή υποστήριξη θα περιλαμβάνουν τα πάντα. Θα είστε το δεξί χέρι του αφεντικού. Πέρα από τα γραφειοκρατικά, θα πληρώνετε λογαριασμούς ΔΕΗ, ΟΤΕ και θα σφραγίζετε τα βιβλιάρια του ΙΚΑ, εκτός του ωραρίου εργασίας σας, φυσικά. Α, και να μην ξεχάσω ότι θα πλένετε όλα τα πιάτα και τις κούπες και θα καθαρίζετε την τουαλέτα. Η τουαλέτα είναι μια και για τα δύο φύλα και όπως ξέρετε… οι άντρες είναι λίγο απρόσεκτοι. Επίσης, επειδή ο διευθυντής μας ακολουθεί αυστηρά βρετανική πολιτική, θα φτιάχνετε το τσάι. Όχι όμως “Lipton”, αυτό δεν είναι γνήσια βρετανικό. “Twinings”, προτιμάμε. Θα πρέπει να το προσέχετε αυτό και να μην αγοράζετε ό,τι κι ό,τι.”

 

5.Έχεις παρενέργειές από την όλη σου προσπάθεια να δεις τι θα κάνεις με τη ζωή σου.

-Δεν σε ενδιαφέρει ο ήχος του κινητού σου. Βάζεις το εκάστοτε “Ντριιιιιιιιιιν” default της συσκευής σου στη διαπασών, μην τυχόν και σε πάρουν από δουλειά και δεν το ακούσεις.

-Εξασκείσαι στο να υπολογίζεις τη μισθοδοσία οποιασδήποτε δουλειάς ακούς, ανά ώρα και με ακρίβεια δεκαδικού. Έχεις και mode “μαύρα/ με ένσημα” ή “πενθήμερο/ μήνα”.

 

6. Γίνεσαι καχύποπτος ή σταδιακά αναίσθητος με εργασιακά δεδομένα.

Μαθαίνεις ότι μια εταιρία (ή εταιρεία, για εσάς που το γράφετε έτσι) πληρώνει πολύ καλά, με ένσημα, με δώρα και δίνει και άδεια.

Μαθαίνεις ότι μια εταιρία πληρώνει κάθε μήνα, στην ώρα της.

Σου λένε ότι δεν θα πληρώνεσαι με bonus, αλλά με σταθερό μισθό.

Η αντίδρασή σου πάντα.

 

7. Ακούς συνέχεια ότι όλα θα πάνε καλά και ότι θα την βρεις την άκρη. Μην αγχώνεσαι.

Πως νιώθεις εσύ.

 

8. Σκέφτεσαι τουλάχιστον μια φορά στις δύο εβδομάδες την πιθανότητα να βγεις εξω-τερικό.

Το ίδιο συνειδητοποιείς ότι σκέφτεται/ σχεδιάζει/ έχει ήδη κάνει ο περισσότερος κόσμος της γενιάς σου. (Αλήθεια, εκεί βρίσκεται η λύση;) Και μετά το ξανασκέφτεσαι. Και βλέπεις και ανθρώπους που όχι μόνο έμειναν εδώ, αλλά με καινοτόμες ιδέες, άλλαξαν κάτι μικρό στον τόπο τους. Δεν είναι πάνω από 25 κι όμως στήριξαν τις ιδέες τους. Είναι σαν κι εσένα, όμως άλλαξαν κάτι.

 

9. Ακούς συζητήσεις φίλων σου για εξεταστικές και εργασίες, καθηγητές και άλλα “φοιτητικά”, και τους βλέπεις να δίνουν το πάσο στο σινεμά.

Senior-Graduate

Πως νιώθεις εσύ.

 

Αν γέλασες με κάποιο από τα παραπάνω, συμπάσχεις, είναι σίγουρο. Αλλά ακόμα κι αν δεν γέλασες, κάνε ό,τι καλύτερο μπορείς και να είσαι σίγουρος ότι, όντως, κάποια μέρα θα γυρίσεις από μια συνάντηση/ συνέντευξη/ εξέταση/ ταξίδι/ δεν ξέρω που θα σε βγάλει ο δρόμος.. και..

…θα είσαι κάπως έτσι.

3 comments

  1. LBT says:

    Αγάπη μου και εγώ σπουδάζω παιδαγωγικά Πανεπιστήμιο Κύπρου όι όπου νάναι. Επέρασα με 19.2, ήμουν άριστη μαθήτρια και υπόδειγμα. Λατρεύω τη σπουδή όμως πολύ απλά σου λέω ότι το εμετάνιωσα. Τελειώνω σε μισό χρόνο, και τι καταλαβαίνω;
    Όχι μόνο δεν πρόκειται να βρούμε δουλειά σε σχέση με τον κλάδο μας, αλλά ταυτόχρονα δεχόμαστε και κριτική από τους υπόλοιπους. (Τα μαθήματά μας είναι πανεύκολα).
    E τι να το κάμω; #been #studying #all #my #life #for #nothing

  2. Το νουμερο 8 ειναι η λυση…! Σταματηστε να εχετε αυταπατες οτι κατι θα αλλαξει – ετσι και αλλιως δεν φταιτε εσεις και ουτε εσεις ειστε αυτοι που πρεπει να αλλαξουν τα πραγματα. Σταματήστε να φοβαστε για το συγκεκριμενο βημα διοτι αν το κανεις σωστα ειναι ευκολο να το κανετε. Σταματήστε να σκεφτεστε μιζερικα και παρτε την ζωη στα χερια σας ρεεε!! Εκει που καθεστε γινεστε ΦΥΤΑ! Κυριολεκτικα! Ζυγιστε τι εχετε να χασετε και τι εχετε να κερδισετε και καντε την! Οποιος δεν το κανει ειναι αξιος της μοιρας του!

  3. lena says:

    Το “+1” ποιο είναι;;; Να το συμπληρώσω εγώ;; Το ότι έρχεται η ώρα της πληρωμής, πας στην τράπεζα και συνειδητοποιείς ότι δεν έχει μπει ευρώ! Πας στη δουλειά, ρωτάς τη λογίστρια γιατί δεν πληρώθηκες. Αυτή σ’ απαντάει με ύφος θλίψης πως τα λεφτά δεν ήταν αρκετά για όλους τους υπαλλήλους! Σκέφτεσαι “Και πάλι εγώ ο γκαντέμης που δεν πρόλαβε να πληρωθεί;”. Αυτό συμβαίνει για τους επόμενους 4-5 μήνες μέχρι που στο τέλος γυρνάς κ λες “Και δεν καθόμουν σπίτι μου; Τουλάχιστον εκεί δεν δίνω στις βενζίνες!”.

Σχολιάστε!