Γιατί η Θεσσαλονίκη δεν έχει (καλά) καφέ για να κάτσεις και να διαβάσεις.

thessaloreadinglaptop

Υπάρχει ένα άρθρο στο Φοιτηtips που μιλάει για τα καλύτερα καφέ για να διαβάσεις στην Πάτρα. Όχι για τα μόνα καφέ που μπορείς να διαβάσεις, αλλά για τα καλύτερα απο αυτά.

Έτσι, όταν μια μεσαίου μεγέθους πόλη προσφέρει τόσες επιλογές για να βγεις το μεσημεράκι από το σπίτι σου και να πας να αράξεις με ένα βιβλίο και το λάπτοπ σε ένα καφέ, σε περιβάλλον φτιαγμένο για να βγάλεις δουλειά ή να μελετήσεις για το πανεπιστήμιο, τότε λες, «δεν μπορεί, θα είναι πολύ εύκολο να κάνω καναδυό λίστες ακόμη, για τη Θεσσαλονική, την Αθήνα…»

Η “δεν το λες”.

Ειδικά στην Θεσσαλονίκη: Εκεί όπου, για πολύ καιρό, είχα ανάγκη τουλάχιστον ένα τέτοιο μέρος για να το κάνω στέκι, αλλά δεν το έβρισκα. Οπότε, προσπάθησα να το αναλύσω. Τι έφταιγε και αυτή η πόλη, που φημίζονταν για τους ανθρώπους που αράζουν για ώρες με μια φραπεδιά στο χέρι, δεν είχε ένα στέκι λαπτοπάδικο; (ναι, “λαπτοπάδικο”. iPad-άδικο, αν θες. Διαβαστάδικο. Βιβλιάδικο…)

Και κάπου στις κουβέντες μου με τον Θεσσαλονικιό κολλητό Βασίλη, νομίζω πως πλησιάσαμε στην αιτία: «Είναι η νοοτροπία της πόλης» μου είπε. «Ο Θεσσαλονικιός μπορεί να αράξει με τις ώρες, μπροστά στον Λευκό Πύργο, αλλά αυτό θα το κάνει με την παρέα του, με όλη την αντροπαρέα που κι αυτή θα κρατάει μια φραπεδιά στο χέρι και θα αράζουν λιωμένοι στις καρέκλες τους, στήνοντας ίσως κι ένα τάβλι στο χαλαρό».

Αυτός ήταν ο μέσος Θεσσαλονικός. Ένας άνθρωπος που θα βγεί κάθε μέρα για καφέ, αλλά ποτέ μόνος του.

Γι’ αυτό και καφέ σαν το Tag της Πάτρας, το οποίο έχει υπότιτλο “Work and Study” δεν αφορούν την Θεσσαλονίκη. Και (λογικά) θα αργήσουν να εμφανιστούν.

Παρ’ όλα αυτά, κάνα δύο μέρη που τραβάνε την όλη φάση υπάρχουν, αν και παραμένουν οι εξαιρέσεις. Ίσως να μην είναι πολλά, ίσως να μην είναι αμιγώς αυτό που ψάχνουμε, αλλά τουλάχιστον υπάρχουν. Και, όσα ξέρω, τα μαζεύω εδώ παρακάτω:

1. Τα Starbucks (FacebookFoursquare):

starbucksthesss

Είμαι προφανής; Ας είμαι. Μιλάμε για μια πόλη με λίγα καταστήματα που προσφέρουν έναν ήσυχο χώρο, με Wi-Fi, αξιοπρεπή καφέ και που δεν θα σε κοιτάνε σαν εξωγήινο αν βγάλεις το λάπτοπ και τις σημειώσεις σου. Τα Starbucks είναι ακριβώς αυτό. Ακριβώς.

Το κάθε κατάστημα (από τα τέσσερα) της πόλης έχει τις ιδιαιτερότητές του, άρα και διαφορετική καταλληλότητα για διάβασμα: Π.χ. Το κατάστημα προς τον Λευκό Πύργο είναι all-around good με καλά και ήσυχα τραπέζια στον πάνω όροφο (και ωραία θέα στην περατζάδα της παραλίας), ενώ το κατάστημα στην Αντιγονιδών έχει στον πάνω του όροφο τον πιο ήσυχο χώρο που μπορείς να βρεις (τόσο ήσυχο και χωρίς παράθυρα που προσωπικά μου προκαλεί κλειστοφοβία…).

Και, λόγω των… ιδιαιτεροτήτων της Ελληνικής αγοράς του καφέ, τα Starbucks έχουν “αναγκαστεί” να έχουν και αρκετά καλές τιμές.

Οπότε, μια καλή λύση για λάπτοπ και διάβασμα είναι η παγκοσμίως καλή λύση των Starbucks.

2. To iHeart (FacebookFoursquare):

iheart

Τα Starbucks μπορεί να είναι προφανή, αλλά το iHeart της Καμάρας είναι η εξαίρεση μέσα στο κατά τα άλλα άδειο τοπίο.

Ένα πολύ όμορφο και ζεστό καφέ, φτιαγμένο από έναν Άγγλο, το οποίο απευθύνεται ακριβώς σε φοιτητές που θέλουν είτε να αράξουν με μια ζεστή σοκολάτα και ένα σπιτικό γλυκό, είτε να διαβάσουν για το πανεπιστήμιο.

Το ράφι με τα (bookcrossing) βιβλία στην είσοδο το κάνει αρκετά ξεκάθαρο. Το internet κάποιες φορές πάει λίγο αργά (λόγω του κόσμου που το χρησιμοποιεί), αλλά σε γενικές γραμμές αυτό είναι το καλύτερο μαγαζί του είδους του στην πόλη.

3. Τα τραπέζια του Join the Juice στο βάθος (FacebookFoursquare):

join2

Το Join the Juice είναι ένα χυμάδικο κοντά στη Ζεύξιδος, το οποίο είναι self-service και φτιάχνει τον πολύ ωραίο χυμό Popeye που συμπεριλαμβάνει σπανάκι. Ναι, μην αρχίζετε τα “μπλιαχ… σπανάκι”. Πρώτα πιείτε τον και μετά ευχαριστήστε με.

Αυτό το self-service χυμάδικο, λοιπόν, πέραν του ότι κάνει ωραίους χυμούς και καλό καφέ, στο βάθος έχει και έναν πολύ ωραίο χώρο με πολύ άνετους καναπέδες (δίπλα σε ράφια με βιβλία) αλλά και κάνα δύο μεγάλα, στιβαρά τραπέζια, ότι πρέπει για co-working (και πρίζες παραδίπλα).

Άρα, η τρίτη μας περίπτωση, είναι αυτή: Μια χαρά για δουλειά μόνος σου, ακόμη καλύτερη για co-working. Και φτιάχνει και ωραίες σαλάτες για τις ώρες της πείνας.

Οπότε

Αυτά λοιπόν είναι τα μαγαζιά που έχω βρει σε μια πόλη “εχθρική” για τους λαπτοπάδες της χώρας μας. Σε κάθε περίπτωση, δεν με χαλάνε καθόλου, αλλά δεν θα έλεγα όχι και σε ακόμη περισσότερες επιλογές.

Εξάλλου, η Πάτρα έχει αποδείξει ότι ζήτηση για τη συγκεκριμένη κατηγορία καταστημάτων σίγουρα υπάρχει, και ίσως να αυξηθεί αρκετά και στο μέλλον, που η δουλειά μακριά από τα γραφεία θα γίνει ακόμη πιο εφικτή και αποδεκτή.

Αν γνωρίζετε κάποιο άλλο καλό σημείο στη Θεσσαλονίκη που δεν ανέφερα, απλά γράψτε το στα comments από κάτω. Και καλό καφέ. 😉

17 comments

  1. David says:

    ωραιος αλεξη εχεις points και σωστος βρηκες αφορμη να γραψεις το αρθρο… για αλλη καφετερια φαση διαβασματος οχι δεν ετυχε να ξερω καποια ισως γιατι δεν ασχοληθηκα.. keep writting!

  2. Sam says:

    Στον Λοξία στην Ισαυρων έχει πολύ ωραία ατμόσφαιρα για διάβασμα. Ήταν άλλωστε βιβλιοπωλείο. Η τοποθεσία στη καρδιά της πόλης μεγάλο plus!

  3. ANASTASIA says:

    Εγώ ξέρω και τον Μίλτο στην Τσιμισκή για διάβασμα. Είναι ήσυχο σχετικά και έχει μπρίζες για λαπτοπ. Δε θυμάμαι αν έχει και wifi…keep walking ωραίο άρθρο!!!

  4. Timasles says:

    εγω παλι νομιζω οτι μια χαρα μερη για διαβασμα υπαρχουν και στην θεσσαλονικη! βλεπε ζωγια σε τρια σημεια (βενιζελου, λουλουδαδικα και σβωλου), ο Λοξιας που αναφερθηκε και παραπανω, το Palermo στην Αριστοτελους, το Poeta στην Ρωμαικη Αγορα και σιγουρα αρκετα ακομα που δεν μου ερχονται αυτη την στιγμη!

  5. xrysa says:

    και το Tabya στη Μελενίκου που άνοιξε πρόσφατα! έχει κ δωμάτιο-βιβλιοθήκη, ήσυχο και βρίσκεται ακριβώς απέναντι απ τις σχολές! 😉

  6. Αλίκη says:

    Όταν ήμουν φοιτήτρια στη Θεσσαλονίκη (χα, είμαι μεγάλη γι’ αυτό το σάιτ 😛 ) διάβαζα άνετα στα Starbucks Καμάρας (καθότι και λίγο βιβλιοφάγος τα κενά μου ήταν κατάλληλα για να ξεπετάξω κανένα βιβλιαράκι). Είχε και άνετες πολυθρόνες θυμάμαι, κοιτούσε και ο καθένας τη δουλειά του, είχε και πολλούς ξένους, έχω βγάλει ολόκληρο βιβλίο σε αυτό το μαγαζί που ήταν και κοντά στη σχολή οπότε δεν απομακρυνόμουν ιδιαίτερα.

    Πιο παλιά διάβαζα στα παράθυρα της παλιάς Φιλοσοφικής, μου φαινόταν πολύ ιδιαίτερο και “φοιτητικό” αλλά μεγαλώνοντας έβαλα μυαλό και δεν καθόμουν να πιάνεται και να παγώνει ο κ*λος μου (άνετα ξαναπάω κι εκεί βέβαια τώρα έστω για ένα διήγημα, ένα ποίημα, ένα κάτι βρε αδερφέ!!)

    Άμα μου βρείτε καφέ για διάβασμα και στην πόλη μου (την εξωτική Κατερίνη) θα σας παραδεχτώ. Γιατί εδώ πέρα από το ότι στάνταρ θα πέσεις σε γνωστό, οι άγνωστοι θα σε κοιτάνε σαν εξωγήινο!!

    • Γεια σου Αλίκη, από την Κατερίνη είμαι και εγώ βέβαια γι αυτό σου γράφω. Η Κατερίνη δεν είναι Θεσσαλονίκη είναι μικρή πόλη και μπορείς να βρεις εύκολα καφέ για διάβασμα. Ενδεικτικά θα σου πω την δημοτική βιβλιοθήκη στο πάρκο όπου έχει 2-3 ηλεκτρονικούς υπολογιστές, αναγνωστήριο ενώ το καλοκαίρι έχουν θερινό αναγνωστήριο με θέα το πάρκο. Έχει τομείς όπως της φιλοσοφίας, της ψυχολογίας, της θρησκείας, των κοινωνικών επιστημών, της γλώσσας, των φυσικών επιστημών, των εφαρμοσμένων επιστημών, της τεχνολογίας, των καλών τεχνών, ψυχαγωγίας, της λογοτεχνίας και της ρητορικής, βιογραφιών και ιστορίας. Επίσης στην πλατεία δημαρχίας είναι το nouveau όποτε έχω περάσει έχει ησυχία αλλά δεν ξέρω τι παίζει με το θέμα μουσική πολύ φοβάμαι ότι είναι κλασική καφετέρια με τέρμα τα γκάζια δεν έχω καθίσει μέσα για να σου πω πως είναι. Ελπίζω να σε βοήθησα!! 🙂

  7. Aspa says:

    Στον Λοξία είχα πάει (πριν χρόοοονια βέβαια) με παρέα για ομαδικό διάβασμα-εργασία με laptop απογευματάκι. Ο ανεκδιήγητος σερβιτόρος μόνο που δε μας έδιωξε, και μας έβαλε όριο 1 ώρα πριν να “πρέπει να αδειάσουμε το τραπέζι γιατί θα σερβίρουν φαγητό”. Μια άλλη παρέα μας έβγαλε φωτογραφία γιατί τους φανήκαμε τόσο αξιοπερίεργο θέαμα, 4 άτομα με laptop (σχόλια δικά σας). Μάλλον τους μολύναμε τον ανέγγιχτο βιβλιοχώρο με τα βρωμολάπτοπ μας. Wifi δε θυμάμαι αν είχε. Και τη σοκολάτα 4€ (σε παράδρομο Ναβαρίνου!!) τη λυπήθηκα όσο δε λέγεται.
    Σε ότι αφορά το άρθρο, και οι 3 προτάσεις εξαιρετικές, με προσωπικό μου αγαπημένο το 2ο, στο οποίο πηγαίνω συχνά. Μετά την αλλαγή του προσωπικού όμως έχει παρακμάσει λίγο το σέρβις. Αλλά δεν πειράζει, we heart iHeart!

    • Jiannis says:

      THANK YOU!!!!

      Κι έλεγα μόνο σε μένα είχε συμβεί;
      Είχα πάει με μία φίλη να πιούμε το καφεδάκι μας και να διαβάσουμε λίγο. Κάτι χαλαρό, μην φανταστείτε ότι βγάλαμε απο 5-6 τόμους ή σχέδια, σημειώσεις κι έτσι, απο ένα βιβλίο, άντε να είχε βγάλει κι ένα τετράδιο η φίλη μου. Κι έρχεται ο σερβιτόρος και μας λέει “δεν επιτρέπεται το διάβασμα”!!!! Τι δεν επιτρέπεται το διάβασμα???? Να σου λένε τέτοιο πράμα στο καφέ-βιβλιοπωλείο??? Τον ρώτησα να μου εξηγήσει τι πάει να πει αυτό, και μου έδωσε μία απίθανη δικαιολογία ότι και καλά ο άλλος χώρος είναι για διάβασμα(ο άλλος χώρος που μας έδειξε ήταν 2 ή 3 τραπεζάκια που ήταν πιασμένα. και ΔΕΝ διάβαζαν) και αυτός είναι για φαγητό, ενώ είχαμε ήδη παραγγείλει μόνο καφέ, μας τους έφερε και μετά βγάλαμε τα βιβλία κι έγινε το σκηνικό.

      Ευχαριστώ ρε Άσπα!!! 🙂

  8. xrysa says:

    http://www.lifo.gr/team/selides/57038 ωραίο αρθράκι για την Αθήνα 🙂 απλά δεν υπήρχε το ανάλογο ποστ εδώ για να κάνω comment οπότε κότσαρα την πρωτεύουσα στη συμπρωτεύουσα 😛

  9. xristinaaa says:

    παιδια πολύ ενδιαφέρον το άρθρο! προσωπικα ψάχνω τετοιους χώρους γιατι η βιβλιοθήκη σε περιορίζει στο καφε και στο τσιγάρο… (ποιος δεν θα θελε λίγο καφε με το διαβασμα;;;)υπάρχει κάτι άλλο υπόψη σας ανατολικά;;;

    • Cokoras says:

      Τα θερμά μου συγχαρητήρια για το παραπάνω άρθρο! Εκφράζει απόλυτα τη σκέψη που με κατατρύχει ως φοιτητή, όλα τα χρόνια που σπουδάζω στην έρμη αυτή χώρα που λέγεται Ελλάδα: ¨ΠΟΥ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΩ!”

      Αγαπητέ/ή συγγραφέα του άρθρου, όσο και αγαπητοί αναγνώστες και σχολιαστές, και ΚΥΡΙΩΣ αγαπητοί συνάδελφοι φοιτητές και φιλοαναγνώστες/λαπτοπάδες/διαβαστάδες – πείτε το όπως θέλετε! 😉 – θα σας πω κάτι επί του θέματος, που είμαι σίγουρος ότι θα σας στενοχωρήσει πολύ: Πέρυσι είχα την τύχη να περάσω ένα εξάμηνο Erasmus σε ένα πανεπιστήμιο της Δανίας. Θέλετε να μάθετε τι συμβαίνει εκεί όσον αφορά αυτό το σύνδρομο που εγώ προσωπικά αποκαλώ “Το σύνδρομο του καφέ στη βιβλιοθήκη”; Μάθετε λοιπόν, ότι εκεί όχι απλά καφέδες, όχι απλά χυμούς, αλλά ΦΑΓΗΤΑ ΜΑΓΕΙΡΕΜΕΝΑ ΣΕ ΠΙΑΤΟ από την παραπλήσια καντίνα μπορεί να πάρει ένας φοιτητής, τόσο στην ΤΕΡΑΣΤΙΑ βιβλιοθήκη, όσο και σε όλες τις αίθουσες διδασκαλίας, χωρίς κανείς να του πει τίποτα! Διότι οι Δανοί (και όχι μόνο αυτοί!) την έχουν “πιάσει τη φάση”: Βεβαίως και κατανοουν ότι δεν μπορεί ένας φοιτητής να μελετά για ώρες σε έναν χώρο και να τις περάσει ξεροσφύρι! Το ίδιο βέβαια ισχύει και στις Δημοτικές Βιβλιοθήκες της πόλης που έμεινα! Καμία απαγόρευση ροφήματος ή φαγητού!

      Δεν ξέρω παιδιά, ειλικρινά σας μιλάω, αυτό το θέμα στη χώρα μας, με λυπεί σε αφάνταστο βαθμό! Είναι τραγικό, να θέλεις να βρεις έναν χώρο της προκοπής, να καθίσεις ως φοιτητής (ή ως εργαζόμενος! ) και να δουλέψεις με ένα βιβλίο, με σημειώσεις, με λάπτοπ, με οτιδήποτε, και να μη μπορείς, ειδικά τη στιγμή που η κάθε πόλη είναι πηγμένη στις καφετέριες! Να σημειώσω εδώ ότι είμαι από τη Λάρισα, την κατεξοχήν “πρωτεύουσα του καφέ” με τις 1700 καφετέριες!!! Πρωτεύουσα του καφέ, όχι όμως και της μελέτης, δυστυχώς! Η καφετέρια στα μάτια του Θεσσαλονικιού, του Αθηναίου, του Λαρισαίου, του Έλληνα γενικά, δυστυχώς δεν είναι μέρος για μελέτη η εργασία! Και γνωρίζω πολύ καλά αυτό το συναίσθημα “να σε κοιτάνε σαν εξωγήινο” εάν σε δουν με βιβλίο η λάπτοπ σε μία καφετέρια.

      Αλλά και πάλι θα επιστρέψω στα των πανεπιστημίων και των δημοσίων βιβλιοθηκών της χώρας: Είναι ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ αυτή η πολιτική τους περί ροφημάτων και φαγητών, και ειλικρινά, δεν μπορώ να καταλάβω σε τι αποσκοπεί: Στην προστασία των βιβλίων; Δηλαδή τα χιλιάδες βιβλία που δανείζει μία δανειστική βιβλιοθήκη, δεν κινδυνέυουν από φθορές στα χέρια των αναγνωστών; Ποιος μου λέει εμένα ότι το βιβλίο που μόλις δανείστηκα, ο προηγούμενος που το είχε δανειστεί, δεν το διάβαζε μέσα στην τουαλέτα του, κάνοντας την ανάγκη του; Με αυτή τη λογική λοιπόν, θα έπρεπε να απαγορευτεί και ο δανεισμός βιβλίων! Αποσκοπεί στην καθαριότητα του χώρου; Όσες φορές έχω πάει σε μία βιβλιοθήκη ΤΕΙ, κάθε ΜΙΣΗ ΩΡΑ πέρναγε καθαρίστρια! Σε σημείο δηλαδή να με αποσπά και να εκνευρίζει! Οπότε, άντε και χύθηκε καφές! Και τι έγινε; Ας περάσει η καθαρίστρια να το καθαρίσει! Έπεσε πάνω σε ένα βιβλίο; Το αντικαθιστάς και τελειώνει η ιστορία! Δηλαδή, κάθε χρήστης που δανείζεται ένα βιβλίο, δεν εξυπακούεται ότι θα το αντικαταστήσει σε περίπτωση ολικής καταστροφής του;

      Εν πάση περιπτώσει, επειδή δεν θέλω να κουράσω περισσότερο (ήδη έγραψα πολλά!), θεωρώ ότι το θέμα “ΠΟΥ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΩ” έχει πολλές προεκτάσεις στη χώρα μας, και κάτι θα πρέπει να γίνει για αυτό! Και πρώτα απ’ όλα, θα πρέπει να γίνει από τους φοιτητές, οι οποίοι θα πρέπει να διεκδικήσουν πανεπιστημιακούς χώρους, κατάλληλα διαμορφωμένους και με ένα περιβάλλον άνετο για εργασία, χωρίς ΗΛΙΘΙΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ που μόνο για εμπόδιο χρησιμεύουν και για τίποτε άλλο! Είναι ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΜΑΣ!

      Εάν θα ήθελε ο/η συγγραφέας του εν λόγω άρθου (και απ’οτι καταλαβαίνω, της εν λόγω σελίδας) να συζητήσουμε το θεμα περαιτέρω, (ή να οργανώσουμε κάποιο… κίνημα του στυλ “Αφήστε ροφήματα και φαγητά στις δημόσιες βιβλιοθήκες” (προσωπικά, εχω δημιουργήσει και μία σχετική σελίδα στο ΦΒ για αυτό το σκοπό) 😀 ), θα χαρώ! Όπως επίσης και κάποιος άλλος επισκέπτης της παρούσας σελίδας!

Σχολιάστε!