Οδηγός Φοιτητούπολης: Ιωάννινα [2017]

Το άρθρο αυτό είναι μια ανανεωμένη έκδοση του παλαιότερου Οδηγού Φοιτητούπολης για τα Γιάννενα.

Τα Γιάννενα είναι μια πόλη ιδιαίτερη. Στην πρώτη εντύπωση, μπορεί να ξενίσει μερικούς – όπως συνέβη και με εμένα. Πρέπει να της δώσεις λίγο χρόνο για να την καταλάβεις. Γι’ αυτό, όσοι σπούδασαν εδώ, νιώθουν μια δυνατή νοσταλγία όταν ακούν το όνομα της πόλης.

«Είναι δυνατόν να ήταν τόσο όμορφα τα φοιτητικά μου χρόνια;»

Μπορεί εγώ να έχω πια φύγει, αλλά σε αυτόν τον οδηγό Φοιτητούπολης, θα μοιραστώ μαζί σας μερικές βασικές πληροφορίες, εάν περάσατε (η σκοπεύετε να περάσετε) φοιτητές εδώ, ώστε η ανακάλυψη της πόλης από εσάς, να γίνει λίγο ευκολότερη.

Γεωγραφικά και Wikipedi-ακά χαρακτηριστικά της πόλης.

Τα Ιωάννινα είναι μια βουνίσια πόλη της Ηπείρου. Δεν θα αισθάνεσαι πως είσαι μέσα στα κατσάβραχα και τις βουνοκορφές, αλλά σίγουρα το τοπίο είναι πολύ διαφορετικό από τις επίπεδες πόλεις που βρίσκονται σε πεδιάδες ή δίπλα στη θάλασσα.

Και όλο αυτό το νιώθεις στον αέρα, τις θερμοκρασίες και τον καιρό τους – πάντα λίγο πιο δροσερά και (πολύ) πιο βροχερά από την υπόλοιπη Ελλάδα.

2014-05-21 16.06.37

Η εικόνα προς τα βουνά, από το κεντρικότερο σημείο της Λεωφόρου Δωδώνης.

Αυτό το χαρακτηριστικό, σε συνδυασμό με την ιστορία της που περιλαμβάνει ένα Βυζαντινό κάστρο και αρκετά χρόνια υπό Τούρκικη κυβέρνηση, της χαρίζει μια υπέροχη γραφικότητα, που τη βρίσκεις από τα κεντρικότερα σημεία, μέχρι σε άγνωστα για τους πολλούς κρυφά διαμάντια της πόλης.

Στο επίκεντρο όλων, είναι η λίμνη των Ιωαννίνων, με το όνομα Παμβώτιδα, γύρω από τη μία πλευρά της οποίας είναι χτισμένη η πόλη.

Αυτή η λίμνη είναι ένας από τους δυνατότερους τουριστικούς προορισμούς της χώρας. Μια πανέμορφη μάζα νερού, που περικλείεται από ένα ύψωμα στην απέναντι πλευρά της, υπέροχη τόσο τα ήρεμα μεσημέρια του Χειμώνα, όσο και κάτι μαγευτικά βράδια με πανσέληνο.

Αυτό το τουριστικό τοπίο για το οποίο έρχονται άνθρωποι από όλον τον κόσμο, ως φοιτητής των Ιωαννίνων θα μπορείς να το χαίρεσαι λες και είναι η αυλή του σπιτιού σου, κάνοντας ίσως τις νυχτερινές σου βόλτες γύρω από το κάστρο. Τόσο πολύ θα τη ζήσεις τη λίμνη, που αργά η γρήγορα θα τη συνηθίσεις, λες και κάθε πόλη έχει μια τέτοια ομορφιά στο κέντρο της.

Το κάστρο στο οποίο αναφέρθηκα, είναι ένα απομεινάρι των Βυζαντινών χρόνων που σκοπό είχε να προφυλάσσει την πόλη. Τώρα πια δεν προστατεύει από κανέναν εχθρό, αλλά συνεχίζει να περικλείει ένα πραγματικό κομμάτι της πόλης, με κανονικά (και πολύ παραδοσιακά) σπίτια, όπου ζουν οι άνθρωποι με τις οικογένειές τους. Κάποιοι φοιτητές νοικιάζουν ακόμη και μέσα στο κάστρο. Κάποιες φορές, τους ζηλεύω.

Στο Κάστρο μπορείς να κάνεις μια βόλτα στα στενά, πέτρινα σοκάκια του, πίνοντας ένα κρασί σε ένα από τα μικρά μαγαζάκια των γειτονιών του, είτε ανεβαίνοντας στο ψηλότερό του σημείο, το Ιτς Καλέ, όπου έχει το μουσείο, το καφενείο και την καλύτερη θέα στη λίμνη.

Κατά τα άλλα, σε πολύ κοντινή απόσταση βρίσκονται οι εξαιρετικοί χειμερινοί προορισμοί της Ηπείρου, όπως τα Ζαγοροχώρια, αλλά και οι ανερχόμενοι καλοκαιρινοί της Πάργας.

Με άλλα λόγια, η περιοχή συνδυάζει πολλές αρετές μαζί: Αυτή της πόλης των 100.000 κατοίκων, της βουνίσιας γραφικότητας, των πραγματικών ορεινών προορισμών αλλά και της θάλασσας (σε μικρή απόσταση).

Οι περιοχές όπου μένουν οι φοιτητές και το πως να βρεις το καλύτερο σπίτι.

Πέραν από το φυσικό τους τοπίο, το μεγαλύτερο κομμάτι του μοντέρνου χαρακτήρα τους το οφείλουν στο μεγάλο πλήθος φοιτητών. Ως έδρα του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, αλλά και του ΤΕΙ Ηπείρου, τα Ιωάννινα στεγάζουν στο σύνολό τους 17 τμήματα, με περίπου 20.000 φοιτητές.

Αυτό, μέσα στα χρόνια, έχει κάνει τα Γιάννενα μια απόλυτη φοιτητούπολη. Φοιτητές παντού.

Κάθε μέρα, κάθε ώρα (εκτός των εξεταστικών), η πόλη έχει κίνηση. Κάθε βδομάδα ξεπετάγεται μια καινούρια καφετέρια ή τσιπουράδικο, και πάλι όλα συνεχίζουν να είναι γεμάτα. Εάν είσαι φοιτητής, δύσκολα θα βρεις μια πόλη πιο στοχευμένη στο να σου ικανοποιήσει κάθε ανάγκη.

Οι περισσότεροι φοιτητές μένουν στο κέντρο. Απόλυτο κέντρο θεωρείται το αρχικό κομμάτι της λεωφόρου Δωδώνης, ο οποίος είναι και ο βασικότερος δρόμος της πόλης, ξεκινώντας από την Περιφέρεια Ηπείρου (πρώην Νομαρχία).

Οποιοδήποτε σημείο κοντά στη Δωδώνης, είτε στους κάθετους και παράλληλους σε αυτή δρόμους, είναι αρκετά κεντρικό και μπορεί να σε βγάλει μέσα σε λίγα λεπτά (με τα πόδια) σε οποιοδήποτε σημείο.

Εξάλλου, τα Γιάννενα δεν είναι και τόσο μεγάλα: Για να πας από το τέλος της Δωδώνης μέχρι τη λίμνη (στον Μώλο), απόσταση που ουσιαστικά καλύπτει όλο το ευρύτερο κέντρο, δεν θέλει πάνω από μισή ώρα χαλαρό περπάτημα.

Το κέντρο, όμως, είναι λίγο ανισόπεδο, οπότε μπορεί να είσαι πράγματι έναν δρόμο κάτω από τη Δωδώνης, αλλά να έχεις να ανέβεις κάθε πρωί (και κάθε φορά που βγαίνεις από το σπίτι σου) μια μεγάλη ανηφόρα – που ναι μεν γίνεται συνήθεια, αλλά μπορεί να καταντήσει και πολύ σπαστική τις δύσκολες μέρες με τις βροχές.

#Ioannina

A post shared by Alex Emexezidis (@emexezidis) on

Οι τιμές των ενοικίων στα Ιωάννινα είναι από τις υψηλές της χώρας. Τα τελευταία χρόνια, όπως και σε όλη την Ελλάδα έχουν πέσει αισθητά, αλλά συνεχίζουν να είναι υψηλές, ειδικά σε σχέση με τον πληθυσμό της πόλης.

Να περιμένετε γύρω στα 300 ευρώ, για κάτι από γκαρσονιέρα μέχρι το πολύ δυάρι. Και οι περισσότερες πολυκατοικίες στο κέντρο είναι παλιές. Τι λέω “οι περισσότερες”; Όλες. Αυτό δεν σημαίνει, όμως, ότι δεν θα βρείτε πολλά ανακαινισμένα και ωραία διαμερίσματα. Απλώς, μην έρθετε να ψάξετε για σπίτι την τελευταία στιγμή, και σίγουρα μην νοικιάσετε την πρώτη σαβούρα που θα δείτε.

Μια άλλη περιοχή που πάντα μάζευε φοιτητές για διαφορετικούς λόγους είναι τα Σεισμόπληκτα, τα οποία βρίσκονται έξω από το κέντρο, στα μισά του δρόμου προς το Πανεπιστήμιο.

Τα Σεισμόπληκτα αποτελούνται από μονοκατοικίες με αυλές (παρά από πολυκατοικίες σαν του κέντρου) και από πιο καινούρια σπίτια σε λίγο καλύτερες τιμές. Αυτό φυσικά το πληρώνεις με την επιπρόσθετη δυσκολία της απόστασης, αφού το κέντρο με τα πόδια είναι περίπου ένα εικοσάλεπτο.

Τα Σεισμόπληκτα είναι λίγο πιο κοντά στο Πανεπιστήμιο, αλλά με το εισιτήριο του αστικού να κοστίζει πάνω από ένα ευρώ για να πας και να έρθεις στο κέντρο (χωρίς να υπολογίσουμε τα ταξί που θα αναγκαστείς να πάρεις τη νύχτα) το χαμηλότερο κόστος του ενοικίου γρήγορα αντισταθμίζεται από τα έξοδα (και τον κόπο) της μετακίνησης.

Με άλλα λόγια: ΜΗΝ νοικιάσετε στα Σεισμόπληκτα. Όσοι το κάνουν, αργά ή γρήγορα ψάχνουν σπίτι στο κέντρο.

Οποιαδήποτε άλλη περιοχή των Ιωαννίνων, καταντάει λίγο δύσκολη για έναν φοιτητή που δεν έχει αμάξι, αφού τα περισσότερα σημεία ενδιαφέροντος βρίσκονται στο απόλυτο κέντρο και η ευκολότερη πρόσβαση για το πανεπιστήμιο είναι από τη Δωδώνης, που περνάει από τα Σεισμόπληκτα.

Οπότε, η μοναδική λογική εναλλακτική είναι η διαμονή στις εστίες του Πανεπιστημίου, η οποία είναι ένας διαφορετικός κόσμος από μόνη της. Στις εστίες για να μείνεις πρέπει να πλήρεις τα κριτήρια και να σε δεχτούν. Μετά, το κόστος είναι 50€ τον μήνα. Οι εστίες βρίσκονται κυρίως στο Πανεπιστήμιο (δηλαδή έξω, μακριά από την πόλη) αλλά υπάρχουν και οι παλιότερες στη Δουρούτη, κάπου μεταξύ των Σεισμοπλήκτων και του κέντρου.

Για τις εστίες και την κατάστασή τους έχουν ειπωθεί πολλά. Τα καινούρια πάντως κτίρια των εστιών είναι αρκετά αξιοπρεπή και έχουν όλα το δικό τους μπάνιο. Το θετικό είναι σίγουρα πως δεν θα χάσεις κανένα μάθημα στο πανεπιστήμιο (αφού οι εστίες βρίσκονται μέσα στο campus), αλλά από την άλλη η βραδινή έξοδος στην πόλη γίνεται ένα ολόκληρο θέμα, και με το ταξί φέρνει μπόλικα έξοδα.

Η φοιτητική ζωή στα Ιωάννινα.

Αυτοί οι 20.000 φοιτητές που λέγαμε, είναι μια πολύ δυνατή καταναλωτική δύναμη, και η πόλη έχει γίνει μέσα στα χρόνια το απόλυτο σύστημα για να το εκμεταλλεύεται (με την καλή έννοια).

Από ωραία σημεία για καφέ, μέχρι κάθε είδους ταβέρνες, κρασάδικα και ελληνάδικα, τα Γιάννενα έχουν τα σημεία που θα καλύψουν τις περισσότερες απαιτήσεις.

2014-05-08 12.27.13

Είναι και πως τα τελευταία χρόνια ο τομέας της εστίασης είναι πολύ ρευστός, είναι πως εμπορικά καταστήματα που υπήρχαν για χρόνια τώρα κλείνουν και αφήνουν το σημείο τους ελεύθερο, είναι και πολύ πως τα γούστα έχουν αλλάξει πολύ: Όλα αυτά καταλήγουν να κάνουν το τοπίο της εξόδου στα Γιάννενα κάτι που αλλάζει συνεχώς.

Οπότε, ότι ισχύει αυτό το τρίμηνο, μπορεί να μην ισχύει στο επόμενο.

Έξοδος στα Γιάννενα (που να φας, να πιεις).

Όσον αφορά τα μέρη, ας ξεκινήσουμε από την περιοχή της Αγοράς, η οποία εκτείνεται στους παράλληλους με τη Δωδώνης δρόμους, πάνω από την Περιφέρεια Ηπείρου, μέχρι κάπου στην κάθετη οδό που λέγεται 28ης Οκτωβρίου.

Η “Περιφέρεια”, είναι η πλατεία μπροστά από το κτίριο που κάποτε ήταν η Νομαρχία. Ακόμη και σήμερα, όμως, οι περισσότεροι το λέμε “Νομαρχία”, και αποτελεί το κύριο σημείο συνάντησης για τους φοιτητές που βγαίνουν το βράδυ για κρασί.

Θα συναντηθείς με κόσμο στη Νομαρχία χιλιάδες φορές στη φοιτητική σου ζωή, έτσι έχουν τα πράγματα.

Ημι-σχετική προσωπική ιστορία τρέλας: Το πρώτο εξάμηνο που σπούδαζα είχαμε κανονίσει με “μεγάλη παρέα” για να βγούμε στον μόλο. Δεν ήξερα το ακριβές πλήθος των ατόμων μέχρι που συναντηθήκαμε στη νομαρχία. Ήμασταν 20 άτομα (!) και μέχρι να φτάσουμε στο καφέ Μακρής θυμίζαμε σχολική εκδρομή. Τελικά χωριστήκαμε σε 2 διαφορετικά (μεγάλα) τραπέζια στο μαγαζί και μπορώ να περηφανευτώ πως δεν έκανα ξανά το ίδιο λάθος στη ζωή μου.

Η Αγορά είναι η τοποθεσία που θα βρεις τα περισσότερα εμπορικά καταστήματα ρούχων, όπως και καταστήματα σαν το Public. Από το 2014, τα πράγματα έχουν αλλάξει πολύ. Οι περισσότεροι δρόμοι της αγοράς πεζοδρομήθηκαν και άλλαξαν πολύ το ύφος της. Πολλά εμπορικά καταστήματα έκλεισαν, και στη θέση τους άνοιξαν πολύ περισσότερες καφετέριες.

Στην Αγορά, λοιπόν, και στην κοντινή Πλατεία Πάργης, δίπλα στην μεγάλη εκκλησία, είναι που μαζεύεται ο περισσότερος κόσμος τους Χειμερινούς μήνες για καφέ. Γενικά, τα καφέ της Πάργης, θεωρούνται μεν φοιτητικά, αλλά από εκείνο το είδος φοιτητικών καφέ που οι φοιτήτριες βάφονται για να πάνε. Just saying.

Στην Δωδώνης, που είναι ο κεντρικότερος δρόμος, θα βρεις καφέ είτε για να αράξεις το πρωί, είτε που ανεβάζουν λίγο την ένταση προς το απόγευμα, αλλά εκεί ο κόσμος είναι πιο mixed: Όχι μόνο φοιτητές ή νέοι, αλλά και ντόπιοι Γιαννιώτες, η μεγαλύτεροι.

A post shared by Alex Emexezidis (@emexezidis) on

Με το που κάνει καλές μέρες, όμως, είναι σαν ο κόσμος να παθαίνει κάποια ψύχωση και εξαφανίζεται από οποιοδήποτε σημείο ανέφερα. Με την παραμικρή αφορμή λιακάδας (και εννοείται συνέχεια το καλοκαίρι), όλη η ζωή της πόλης, μεταφέρεται κοντά στη λίμνη, τόσο στον Μώλο, όσο και στη “Σκάλα“.

Ο “Μώλος” (Πλατεία Μαβίλη) είναι, ας πούμε, το τουριστικό μέρος των Ιωαννίνων, αν και με τις αναπλάσεις που έγιναν τον τελευταίο χρόνο (2016), το σημείο απέκτησε και πάλι πιο νεανική ζωή.

Στην περιοχή της “Σκάλας“, θα βρεις περισσότερο μπαράκια και κοκτεϊλάδικα, όσους δηλαδή δεν γουστάρουν τα σκυλάδικα/ελληνάδικα της πόλης (τα οποία έρχονται πρώτα σε προτιμήσεις). Εκείνη η περιοχή, είναι το σημείο που προτιμώ περισσότερο εγώ.

Δίπλα από την “Σκάλα”, είναι και η οδός Γαριβάλδη, ένας παραλίμνιος δρόμος που οδηγεί προς την περιοχή της Ανατολής. Στην Γαριβάλδη έχει κάποια τσιπουράδικα, κάνα δυο καφέ, αλλά τα τελευταία χρόνια η κίνησή της έχει πέσει αρκετά.

Εκεί γύρω, υπάρχει και η γραφική οδός Ανεξαρτησίας, κατά μήκος της οποία βρίσκονται και όλα τα Ελληνάδικα, αλλά και η (κάθετη στην Ανεξαρτησίας) Καλλάρη, με τα πιο “εναλλακτικά” καφέ και τσιπουράδικα.

A post shared by Alex Emexezidis (@emexezidis) on

Όσον αφορά το φαγητό, τα Γιάννενα έχουν πάρα πολλά φοιτητικά κρασάδικα, αλλά σχετικά λίγα απολύτως εστιατόρια. Παρ’ όλα αυτά, οι επιλογές συνεχίζουν αν είναι πολλές.

Γύρω από τη Δωδώνης, έχει από κρασάδικα σχετικά χύμα, μέχρι και λίγο πιο εστιατοροκαταστάσεις, σε διάφορα ύψη του δρόμου. Εντελώς φοιτητικά, είναι τα τσιπουροκρασάδικα πίσω από την εκκλησία της Πλατείας Πάργης.

Τα κρασάδικα και όλα τα μαγαζιά που απευθύνονται σε φοιτητές, είναι και αρκετά φθηνά: Πολλοί τη βγάζουν όλο το βράδυ με τρία-τέσσερα ευρώ, πίνοντας από το χύμα κρασί στην κανάτα. Ο φοιτητής, είναι το ον που κάθεται σε μαγαζί για πέντε ώρες δίνοντας τρία ευρώ, αλλά τρώει εκατό ευρώ τον μήνα σε τσιγάρα.

Στα περισσότερα μαγαζιά των Ιωαννίνων (καφέ και τσιπουράδικα), μπορείς να πάρεις ένα τσιπουράκι, και σχεδόν σίγουρα θα σου φέρουν και μεζέ για να τσιμπήσεις (εδώ το ξεροσφύρι είναι μέγα αμάρτημα – όπως, φυσικά, και ο γλυκάνισος).

Πριν από κάμποσα χρόνια, η πόλη περνούσε τη χρυσή εποχή για τις μπυραρίες, γεμάτη υπέροχα μαγαζιά, αλλά σήμερα, δυστυχώς, το θέμα “μπύρα” είναι σχεδόν ανύπαρκτο.

Στην οδό Αβέρωφ, που πάει από το κέντρο προς τη λίμνη (συνέχεια της Δωδώνης, ουσιαστικά), υπάρχουν όλα τα κρεπάδικα της πόλης μαζεμένα. Σουβλατζίδικα και γυράδικα έχει πραγματικά παντού, όπως και ντελιβεράδικα που θα σου γεμίσουν την πόρτα με διαφημιστικά.

Για να βρεις μέρη για να παραγγείλεις φαγητό στα Γιάννενα, κάνε κλικ εδώ.

Η κρέπα στα Γιάννενα έχει μέσα πατάτες τηγανητές. Άκου. Το ξέρω ότι σου φαίνεται περίεργο. Βάλε πατάτες. Οι άνθρωποι ξέρουν τι κάνουν…

Για σινεμά, επίσης, υπάρχει το Odeon που βρίσκεται στο ψυχαγωγικό πάρκο Παραλίμνιο. Εκεί θα πάτε πιθανότατα με ταξί η αυτοκίνητο. Πέραν από σινεμά, έχει και γήπεδα 5×5, κάποια καφέ και φαγάδικα.

Το Πανεπιστήμιο και η λέσχη.

Ο βασικός λόγος που βρεθήκατε στα Γιάννενα είναι το Πανεπιστήμιο και ευτυχώς τυχαίνει να είναι ένα από τα πολύ ωραία κομμάτια της πόλης.

Το Πανεπιστημιακό campus βρίσκεται έξω από την πόλη, γύρω στα 15 λεπτά με το αστικό, σε έναν μεγάλο χώρο, γεμάτο πράσινο και με υπέροχη θέα στα βουνά που περιτριγυρίζουν την πόλη των Ιωαννίνων.

Κάποια κτίρια, όπως αυτά της Φιλοσοφικής, είναι παλιά και απεριποίητα, ενώ άλλα, όπως της Πληροφορικής είναι τόσο προσεγμένα που αποτελούν σχεδόν αξιοθέατο.

Στο campus υπάρχει η Λέσχη, όπου κάνουν τέρμα τα λεωφορεία. Εκεί μπορούν να φάνε δωρεάν όλοι οι φοιτητές του πανεπιστημίου τρεις φορές την ημέρα (μαζί με το πρωινό). Το πιάτο που δεν θα δοκιμάσετε για δυο χρόνια και μετά θα κλαίτε που δεν τρώγατε από νωρίτερα είναι το φιλέτο ψαριού με τη σκορδαλιά και η ψαρόσουπα. Δοκιμάστε τα πρώτα, ευχαριστήστε με αργότερα.

Παραδίπλα βρίσκεται το κτίριο της Βιβλιοθήκης (όπου στεγάζονται και το Οικονομικό και η Πλαστικών Τεχνών), η οποία είναι ένα διαμάντι του πανεπιστημίου. Τεράστια και ένας υπέροχος χώρος για να διαβάζεις τις περιόδους της εξεταστικής.

Το εισιτήριο του αστικού για το Πανεπιστήμιο κοστίζει 0.60€ ανά διαδρομή, οπότε για να πας και να γυρίσεις από το κέντρο θες 1.20€. Το λεωφορείο (το 16) μπορεί κανείς να το πάρει από οποιαδήποτε στάση της Δωδώνης. Κατά τη διάρκεια του κύκλου μέσα στο Πανεπιστημιακό campus (από τις γραμματείες μέχρι το τέρμα στη Λέσχη) ο οδηγός δεν ζητάει εισιτήριο, οπότε από τις Γραμματείες μέχρι οπουδήποτε ως το τέρμα, μπορείς να πας δωρεάν.

Μυστικά και επιλεγμένες τοποθεσίες της πόλης.

Από όμορφα σημεία, η πόλη έχει πολλές επιλογές, και ο καλύτερος τρόπος για να τις μάθεις είναι (όπως και σε κάθε μέρος) να ξεκινήσεις από έναν δρόμο και να αρχίσεις να χάνεσαι, μέχρι να καταλήξεις σε κάτι καλό.

Τα Γιάννενα, συγκεκριμένα, λόγω της διαρρύθμισής τους, το κάνουν πολύ εύκολο να χαθείς. Όταν εγώ ήμουν πρώτο έτος, θυμάμαι να πηγαίνω από έναν δρόμο σχεδόν σίγουρος προς την υποθετική κατεύθυνση του κέντρου, μέχρι που, μετά από κάνα μισάωρο, ρώτησα έναν μπάρμπα και κατάλαβα ότι σχεδόν είχα φτάσει σε άλλον δήμο.

Το νησάκι, ας πούμε, στη μέση της λίμνης, αποτελεί τουριστικό αξιοθέατο, αλλά κατά τη γνώμη μου είναι βαρετό και υπερεκτιμημένο.

Σίγουρα πάντως, στα Γιάννενα, θα πρέπει να περάσεις από το Ιτς Καλέ, δηλαδή το κάστρο που βρίσκεται στην κορυφή του υψώματος μέσα στο κάστρο, όπως και από τους ίδιους του δρόμους του κάστρου, το οποίο μέσα είναι πολύ γραφικό και έχει μερικά όμορφα καφέ.

Εάν τρέχεις (η περπατάς), μέσα στην πόλη υπάρχει το άλσος (στον Φρόντζο), ένα μεγάλο δάσος με μονοπάτια όπου προπονούνται όσοι τρέχουν, αλλά και ο μακρύς ποδηλατόδρομος που ξεκινάει από την παραλίμνια περιοχή το κέντρου και συνεχίζει περιμετρικά της λίμνης.

Στον μώλο, που είναι εκείνη η πλατειούλα με τα παγκάκια μπροστά τη λίμνη, θα κάτσεις πολλές ώρες θες-δε-θες, αλλά μια πλατεία που μπορεί να αργήσεις να ανακαλύψεις, αν δεν σου πει κανείς ότι υπάρχει, είναι τα Λιθαρίτσια, μια πλατεία με υπέροχη θέα, που βρίσκεται πραγματικά λίγα βήματα από το κεντρικότερο σημείο της Δωδώνης, συγκεκριμένα πάνω από το γνωστό Ρολόι.

Τα τελευταία χρόνια, λίγο πιο έξω από την πόλη, προς τη μεριά της Άρτας, έχει φτιαχτεί το Εμπορικό Κέντρο ΙΚΕΑ, στο οποίο μπορείτε να πάτε με το δωρεάν αστικό λεωφορείο που περνάει ανά ώρα από πολλά κεντρικά σημεία. Στο ΙΚΕΑ, ξέρετε, μπορείτε να κάνετε βόλτα, να φάτε κεφτέδες από άλογο, να αγοράσετε κάνα ρούχο από το μεγάλο H&M ή κάνα περίεργο κινέζικο gadget από τα Jumbo.

Ακόμη, η πόλη έχει κάποιες δικές τις παραδόσεις, όπως τις φωτιές (“Τζαμάλες” τις λένε εδώ) που ανάβουν στις απόκριες, τις οποίες καλό θα είναι να ζήσεις, έστω και μια φορά. Κάθε γειτονιά ανάβει τη δική της, ενώ στις μικρότερες γειτονιές, οι κάτοικοι στήνουν και τραπέζια με φαγητά που φτιάχνουν οι ίδιοι για να τα μοιραστούν μεταξύ τους. Μεταξύ τους είπα, τζαμπατζή.

Μια μαγική πόλη.

Κανένας οδηγός ή λίστα δεν μπορεί να περιγράψει τα πράγματα που κάνουν αυτή την πόλη όσο μαγική είναι. Και η αλήθεια είναι πως, σαν φοιτητής, τα πιο ωραία πράγματα θα τα ζήσεις κάνοντας λάθη, ακριβώς επειδή δεν είχες διαβάσεις κάποιον οδηγό για το “πως να κάνεις τι…”.

Γι’ αυτό, μην ξεχνάς να εξερευνήσεις, να δοκιμάσεις πράγματα, παρέες, και σίγουρα να δώσεις χρόνο στην πόλη. Μη βιαστείς να βγάλεις συμπεράσματα.

Ακόμη και σήμερα, τόσα χρόνια μετά, υπάρχουν συχνά στιγμές που η πόλη μου χαρίζει και κάτι καινούριο…

Υπάρχει κάτι πολύ σημαντικό που δεν συμπεριέλαβα; Προτείνετε το στα comments!

Σχολιάστε!