Τι μου έχει μάθει η φοιτητική μου ζωή (ως τώρα).

https://www.flickr.com/photos/floriandre/9438569178

Αυτό είναι ένα guest post είναι από την Μαρία Αρναουτάκη, απόφοιτη του Παιδαγωγικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Αθηνών.

(Στην Αθήνα. Με τυχαία σειρά. Γραμμένο το 2011.)

  • Το ότι υπάρχουν εξαιρετικά ενδιαφέρουσες υπάρξεις εκεί έξω που δε γνώριζες. Μπορείς να δεθείς και να ερωτευτείς άφοβα.
  • Ότι η καθημερινή και προγραμματισμένη καθαριότητα-φασίνα δεν είναι πλέον θέμα μισής αρχοντιάς. Είναι θέμα ολοκληρωτικής επιβίωσης. Και μικροβιολογικής προστασίας. Και συνέπειας.
  • Ότι το σινεμά έχει φτιαχτεί για τις καθημερινές.
  • Παίρνω τη βαλίτσα μου, το μετρό για Δουκίσσης-Πλακεντίας- Αεροδρόμιο και σας χαιρετώ. Αύριο κιόλας.
  • Ότι είναι δυνατόν ο ανθρώπινος εγκέφαλος να αποστηθίσει ένα ολόκληρο βιβλίο μια μέρα πρίν την εξεταστική.

  • Να ανοίγω ραδιόφωνο το πρωί και το βράδυ, και όχι τηλεόραση.
  • Να εκτιμώ τις free press εφημερίδες της Αθήνας.
  • Να μάθω τα πάντα γύρω από τη βιολογία της κατσαρίδας και να την αντιμετωπίζω.
  • Ο καφές είναι μία από τις πιο σημαντικές ανθρώπινες ανακαλύψεις.
  • Αν δε σιδερώσεις, δε θα έχεις ρούχο να βάλεις (Με εκτίμηση, το όρος Αιγάλεω μέσα στο καλάθι).
  • Η σκόνη στην Αθήνα είναι μωβ- ρόζ και κάνει μπαμπάλες. Άκου να δεις.
  • Αυτό που όλοι φοιτητές δουλεύουν ως pizza boys, κουρεύουν γκαζόν και κάνουν baby-sitting, γίνεται μόνο στα αμερικάνικα μουβις. Εδώ είναι Ελλάδα. Got it? Πλύνε κανένα ποτήρι τώρα.
  • Αυτές οι ταινίες με τα απέραντα campus είναι άκρως παραπλανητικές για τον Έλληνα μάθητη- υποψήφιο.
  • Δεν κοιμούνται μόνο οι παππούδες στα λεωφορεία. Μπορώ κι εγώ.
  • Να μην παίρνω ποτέ ταξί. Ποτέ.
  • Το λεωφορείο που έρχεται στην ώρα του είναι λόγος ευτυχίας (True fact : Έχω αναφωνίσει “Αχ, σ’αγαπώ” στο 203 που ήρθε γρήγορα ενώ ήμουν ένα τσακ να κοιμηθώ όρθια στη βροχή).
  • Το να βρεις να κάτσεις, επίσης.
  • Ότι η Αθήνα είναι γεμάτη φυλλάδια και τύπους με ακουστικά που τα μοιράζουν. Πολλά φυλλάδια. Παντού.
  • Να τρέχω. Γενικώς.
  • Να νυστάζω στις 8 η ώρα το βράδυ
  • Να τρώω το κουλούρι με το σουσάμι από το οποίο η Βίσση εμπνέυστηκε εκείνο το τρισάθλιο άσμα.
  • Να μαγειρέυω. Να χρησιμοποιώ σταφίδες και ανανά στο φαγητό.
  • Το φαγητό δεν είναι ποτέ αρκετό σε μια παρέα. Kοριτσιών.
  • Να κάνω κρέπες για πρωινό.
  • Οι ξένες γλώσσες είναι μια πόρτα σε νέους ορίζοντες.
  • Το κυλικείο της σχολής είναι δυνατόν να κάνει πολύ ωραίες σαλάτες.
  • Να είμαι συνεπής blogger. Να διαβάζω πιο πολύ blog(ς).
  • Τα φθηνά βιβλία είναι μια ανακουφιστική απόλαυση.
  • Είναι δυνατόν να κοιμηθεί κάποιος 13 ώρες σερί. Και μετά να πάθει κατάθλιψη.
  • Το ίδιο εξουθενωτικό και με το να μην κοιμάσαι καθόλου και να ακούς καλημέρα από τον Αυτιά.
  • Κάθε σπίτι πρέπει να έχει ένα μπουκάλι κρασί.
  • Το να ορίζεις εσύ τη μέρα σου είναι καταπληκτικό έως αποτυχημένο.Κανείς δε βοηθάει στο πλύσιμο των πιάτων.
  • Τι γίνεται όταν βάλεις να πλύνεις ρούχα χωρίς απορρυπαντικό. (Τίποτα, τα ξαναπλένεις και βλαστημάς)
  • Το twitter. Είσαι πιο έξυπνος από ένα 10 χρονο; Αποδειξέ το. Μπορείς.
  • Την μπύρα.
  • Να βγάζω καλύτερες φωτογραφίες.
  • Να κάνω οικονομία.
  • Να βλέπω αυτές που αποκαλώ “ταινίες χωρίς τέλος”. Κουλτούρα και απορία. Μετά τη δέκατη θες να δεις Sex and the City.
  • Να έχω άγχος πρίν φύγω από το σπίτι. (Το έκλεισα το μάτι;)
  • Το να λες ότι είσαι από την Κρήτη εξασφαλίζει δύο απαντήσεις : 1. “Ααα! Ήμουν διακοπές εκεί” 2. “Ααα δεν έχεις προφορά!”
  • Η Κρήτη είναι πολύ διαφορετική. Και όχι το Ηράκλειο δεν είναι μια μικρογραφία της Αθήνας.
  • Να ξεκινάω πιο νωρίς. Να είμαι περισσότερο πειθαρχημένη και μετριόφρων.
  • Να δίνω σημασία στο πώς περνάω καθημερινότητα μου. Να λέω καλημέρα με ουσιαστικό νόημα.
  • Να μην ανέχομαι να ξοδεύω λεφτά έτσι.
  • Να χρησιμοποιώ web-banking.
  • Να μου λείπει το μαγειρευτό φαγητό.
  • Να προσέχω μη με κλέψουν. Κάθε μέρα, κάθε στιγμή που περπατάω στο δρόμο.
  • Το ότι υπάρχουν πολλοί, μα πολλοί τρελοί, εκτός Δρομοκαϊτειου.
  • Η σχέση με τα αγγλικά δεν ήταν πότε τόσο σημαντική.
  • Το ότι έχω ξεχάσει πάρα πολλά πράγματα από το σχολείο. Με no1 τα λατινικά. De facto. Οι επιρροές από την ιστορία και τη λογοτεχνία όμως με κυνηγούν παντού.
  • Το ότι μέσα στις αίθουσες τον Πανεπιστημίων ακούς εξαιρετικά ενδιαφέροντα πράγματα. Καμιά φορά. Όχι, εντάξει, ακούς.
  • Η μουσική δεν θα σταματήσει ποτέ να με ξαφνιάζει.
  • Ψάξου, αλλιώς το ‘χασες.
  • Τα φοιτητικά εισητήρια είναι ευλογία για τις παραστάσεις.
  • Ο χρόνος δεν σε περιμένει. Σε γιατρεύει όμως. 
  • Πάντα θα υπάρχει κάποιος που ότι και να κάνω θα το κάνει καλύτερα. Και με πιο ενδιαφέρον τρόπο. Κατά πάσαπιθανότητα θα υπάρχει και στο YouTube.

…και να προσπαθώ να κάνω κάτι περισσότερο από αυτό που προβλέπεται, από αυτό που μου προτείνουν. Να αμφιβάλω, να μετρώ και να σταματώ. Ή να ξεκινώ.

Ανεξάντλητη αυτή η λίστα. Και όλο μεγαλώνει 🙂

Σχολιάστε!